STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH – Klub Sportowy WIFAMA Łódź

W KLUBIE SPORTOWYM „WIFAMA” W ŁODZI

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1249 oraz z 2023 r. poz. 289 oraz 535)
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. poz. 1870)
Ustawa z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 1606)
Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2023 r. poz. 984 ze zm.)
Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 900)
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 1781)
Konwencja o prawach dziecka (Dz.U.1991 nr 120, poz. 526)
Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych (Dz.U. 2012, poz. 1169)

Wstęp

Dobro i bezpieczeństwo małoletnich w Klubie Sportowym „WIFAMA” w Łodzi są priorytetem wszelkich działań podejmowanych przez pracowników na rzecz małoletnich. Pracownik Klubu traktuje każdego podopiecznego z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby. Realizując zadania statutowe Klubu, działa w ramach obowiązującego prawa, obowiązujących w nim przepisów wewnętrznych oraz w ramach posiadanych kompetencji. Niedopuszczalne jest, by pracownik Klubu stosował wobec małoletniego jakiekolwiek formy przemocy.

Niniejszy system ochrony małoletnich przed krzywdzeniem określa procedury interwencji, działania profilaktyczne, edukacyjne, zasady zapobiegania krzywdzeniu zawodników, a w sytuacji gdy do krzywdzenia doszło — określa zasady zmniejszenia rozmiaru jego skutków poprzez prawidłową i efektywną pomoc zawodnikowi oraz wskazuje odpowiedzialność osób zatrudnionych w Klubie za bezpieczeństwo małoletnich w nim zrzeszonych.

§ 1.

Słowniczek pojęć/objaśnienie terminów używanych w dokumencie Standardy Ochrony Małoletnich

Ilekroć w niniejszych Standardach Ochrony Małoletnich jest mowa bez bliższego określenia o:

Klubie – należy przez to rozumieć Klub Sportowy „WIFAMA” w Łodzi
Zarządzie – należy przez to rozumieć Zarząd Klubu;
Członku Zarządu – należy przez to rozumieć dowolną osobę będącą członkiem Zarządu Klubu;
Trenerze, Instruktorze – należy przez to rozumieć osobę prowadzącą jakiekolwiek treningi i/lub zajęcia w Klubie, której zostało przez Zarząd powierzone na podstawie odpowiedniej umowy
prowadzenie wspomnianego wyżej zadania;
Uczestniku – należy przez to rozumieć dowolną osobę biorącą udział w treningach i/lub zajęciach w Klubie, która poprzez złożenie stosownej deklaracji została przyjęta w poczet członków Klubu;
Małoletnim, Uczestniku Małoletnim – należy przez to rozumieć każdego Uczestnika przed ukończeniem przez niego osiemnastego roku życia;
Opiekunie Małoletniego Uczestnika – należy przez to rozumieć osobę uprawnioną do reprezentowania i stanowieniu o małoletnim, w szczególności jego przedstawiciel ustawowy;
Krzywdzeniu Małoletniego Uczestnika – należy przez to rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę Małoletniego przez jakąkolwiek osobę, w tym Trenera Klubu, Instruktora Klubu, Członka Zarządu lub zagrożenie dobra małoletniego, w tym jego zaniedbywanie. Krzywdzeniem jest:
1. przemoc fizyczna – jest to działanie mające na celu nic innego poza celowym uszkodzeniem ciała, zadawaniem bólu lub groźbą uszkodzenia ciała; przemocą fizyczną nie jest działanie mające na celu trening dowolnej techniki i/lub taktyki zawartej w kanonie sportu nauczanego w Klubie, której wykonanie odbywa się na polecenie oraz pod nadzorem Trenera i/lub Instruktora w miejscu do tego przeznaczonym (sala treningowa, boisko sportowe); skutkiem przemocy fizycznej mogą być m. in. złamania, siniaki, rany cięte, poparzenia, obrażenia wewnętrzne; przemoc fizyczna powoduje lub może spowodować utratę zdrowia bądź też zagrażać życiu;
1. przemoc emocjonalna – to powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie Małoletniego Uczestnika, nieustanna krytyka, wciąganie Małoletniego Uczestnika w konflikt innych osób, manipulowanie nim, brak odpowiedniego wsparcia, stawianie Małoletniemu Uczestnikowi wymagań i oczekiwań, którym nie jest on w stanie sprostać;
1. przemoc seksualna – to angażowanie Małoletniego Uczestnika w aktywność seksualną przez osobę dorosłą; wykorzystywanie seksualne odnosi się do zachowań z kontaktem fizycznym (np. dotykanie Małoletniego, współżycie z Małoletnim) oraz zachowania bez kontaktu fizycznego (np. pokazywanie małoletniemu materiałów pornograficznych, podglądanie, ekshibicjonizm);
1. przemoc ekonomiczna – to niezapewnianie odpowiednich warunków do rozwoju Małoletniego, m. in. odpowiedniego odżywiania, ubrania, potrzeb edukacyjnych czy schronienia, w ramach środków dostępnych rodzicom lub opiekunom; jest to jedna z form zaniedbania;
1. zaniedbywanie – to niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych Małoletniego przez rodzica lub opiekuna prawnego, niezapewnienie mu odpowiedniego jedzenia, ubrań, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa, braku dozoru nad wypełnianiem obowiązków;
Dane Osobowe Małoletniego – należy przez to rozumieć wszelkie informacje umożliwiające identyfikację Małoletniego Uczestnika;
Osobie odpowiedzialnej za Standardy Ochrony Małoletnich – należy przez to rozumieć wyznaczoną przez Zarząd osobę sprawującą nadzór nad realizacją niniejszych Standardów
Osoba odpowiedzialna za Internet to wyznaczony przez zarząd klubu członek personelu, sprawujący nadzór nad korzystaniem z Internetu przez dzieci na terenie klubu oraz nad bezpieczeństwem dzieci w Internecie.
Osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci przed krzywdzeniem to wyznaczony przez zarząd klubu członek personelu sprawujący nadzór nad realizacją Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem w klubie.
Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka.

§ 2.

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

Personel klubu posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.
W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka personel klubu podejmuje rozmowę z opiekunami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
Personel monitoruje sytuację i dobrostan dziecka.

§ 3.

Zasady rekrutacji pracowników/wolontariuszy/stażystów/praktykantów
w Klubie Sportowym „Wifama”

Standardem jest rekrutacja Trenerów i/lub Instruktorów odbywająca się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji, a Zarząd dąży do jak najlepszej weryfikacji kwalifikacji kandydata, w tym stosunek do wartości podzielanych przez Klub, takich jak ochrona praw Małoletnich i szacunek do ich godności.
Klub dba, aby osoby w nim pracujące z Małoletnimi posiadały odpowiednie kwalifikacje do pracy z dziećmi oraz nie stanowili dla Małoletnich zagrożenia.
W każdym przypadku Zarząd musi posiadać dane pozwalające zidentyfikować osobę przez niego zatrudnioną, niezależnie od podstawy zatrudnienia, tj., imię (imiona) i nazwisko, datę urodzenia oraz dane kontaktowe osoby zatrudnianej.
Zgodnie z art. 21 Ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępstwami na tle seksualnym osoba zatrudniająca przed zawarciem umowy sprawdza kandydata w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym1 (rejestr z dostępem ograniczonym) oraz w Rejestrze osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze (dostęp: rps.ms.gov.pl, po założeniu profilu Klubu). Sprawdzenie w rejestrze sprawców dokumentuje się utrwaleniem informacji zwrotnej wygenerowanej z Rejestru, a figurowanie w Rejestrze wyklucza możliwość zatrudnienia kandydata.
Zarząd jest zobowiązany do domagania się od osoby zatrudnianej lub od innej osoby (wolontariusza, praktykanta i in.) przed dopuszczeniem do wykonywania czynności z Małoletnimi w Klubie zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w Ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii.
Kandydat składa oświadczenia o posiadaniu przez niego pełnej zdolności do czynności prawnych i korzystaniu z praw publicznych; o niekaralności oraz o toczących się postępowaniach przygotowawczych, sądowych i dyscyplinarnych.
O zawieraniu oświadczeń pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia świadczy zawarta w ich treści klauzula „Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”, która zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

§ 4.
Zasady bezpiecznych relacji pomiędzy pracownikami (wolontariuszami, stażystami, praktykantami) Klubu a małoletnimi

ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI NA LINII TRENER I/LUB INSTRUKTOR – MAŁOLETNI, W TYM ZACHOWANIE NIEDOZWOLONE

Podstawową zasadą relacji między Małoletnimi a Trenerami i/lub Instruktorami jest działanie dla dobra Małoletniego, z poszanowaniem jego godności, z uwzględnieniem jego emocji i potrzeb oraz w jego najlepszym interesie.
Trenerzy i/lub Instruktorzy działają wyłącznie w ramach obowiązującego prawa powszechnego, regulaminów wewnętrznych Klubu oraz swoich uprawnień i kompetencji.
Zasady bezpiecznych relacji Trenerów i/lub Instruktorów z Małoletnimi obowiązują wszystkie
osoby pracujące z ramienia Klubu z Małoletnimi.
Podstawowe standardy określające zasady, o których mowa w ust. 3, obejmują w szczególności:
1. utrzymywanie profesjonalnej relacji z Uczestnikami i reagowanie względem nich w sposób niezagrażający, adekwatny do sytuacji i sprawiedliwy wobec innych Uczestników;
1. zachowanie cierpliwości i szacunku w komunikacji z Małoletnimi, podkreślające zrozumienie dla uczuć przeżywanych przez nich, nie wymuszające zwierzeń na siłę i okazujące zainteresowanie, wsparcie i gotowość do rozmowy;
1. niezostawianie Małoletniemu nieograniczonej wolności, wyznaczanie jasnych granic w postępowaniu i oczekiwań, egzekwując konsekwencje za ich nieprzestrzeganie, ucząc tym samym, że odpowiedzialność jest po stronie Małoletniego, a konsekwencje wynikają z jego działania;
1. reagowanie w sposób adekwatny do sytuacji i możliwości psychofizycznych Małoletniego w tym dostosowanie poziomu komunikacji do Małoletniego ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym niepełnosprawnego;
1. ustalanie reguł i zasad pracy w grupie, jasne określanie wymagań i oczekiwań wobec Małoletniego, stanowcze reagowanie na zachowania niepożądane;
1. udział Trenerów i/lub Instruktorów w doskonaleniu zawodowym w zakresie przeciwdziałania przemocy wobec Małoletnich, komunikacji interpersonalnej, diagnozy czynników ryzyka, świadczących o możliwości stosowania przemocy wobec Małoletniego;
1. panowanie Trenera i/lub Instruktora nad własnymi emocjami;
1. uwzględnianie potrzeb Małoletniego oraz dostosowanie wymagań edukacyjnych do
  indywidualnych potrzeb rozwojowych i możliwości psychofizycznych Małoletnich, w tym dostosowanie metod i form pracy dla Uczestnika ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, Uczestnika niepełnosprawnego i Uczestnika zdolnego;
1. równe traktowanie Uczestników bez względu na płeć, orientację seksualną, niepełnosprawność, status społeczny, kulturowy, religijny i światopogląd;
1. fizyczny kontakt z Małoletnim możliwy jest tylko w zakresie wymaganym dla prawidłowego
  nauczania ćwiczeń techniki i/lub taktyki sportu nauczanego w Klubie oraz innych technik sportowych, a także jako odpowiedź na realne potrzeby Małoletniego w danym momencie, z uwzględnieniem jego wieku, płci, kontekstu kulturowego i sytuacyjnego; na kontakt fizyczny inny niż wymagany dla prawidłowego nauczania technik wspomnianych na początku tego podpunktu (np. objęcie ramieniem, czy przytulenie) Małoletni zawsze musi wyrazić zgodę;
1. nie wolno dotykać uczestnika w sposób, który mógłby zostać nieprawidłowo zinterpretowany lub uznany za niestosowny.
1. kontakt fizyczny z zawodnik nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji „władzy”.
1. trener/instruktor, który ma świadomość, że uczestnik znalazł się w trudnej sytuacji rodzinnej lub doznał jakiejś krzywdy np. znęcania fizycznego, psychicznego lub wykorzystania seksualnego, zobowiązany jest do zachowania szczególnej ostrożności w kontaktach, wykazując zrozumienie i wyczucie.
1. kontakt z Małoletnimi odbywa się wyłącznie w terminach treningów, oficjalnych szkoleń, kursów, zawodów i turniejów i dotyczy celów edukacyjnych, integracyjnych, sportowych, rywalizacyjnych lub wychowawczych, a jeśli istnieje potrzeba spotkania z Małoletnimi poza wspomnianymi wyżej terminami, należy poinformować o tym Członka Zarządu i uzyskać zgodę rodziców Małoletniego;
1. jeśli Małoletni i jego rodzice są osobami bliskimi wobec Trenera i/lub Instruktora, zachowuje on poufność wszystkich informacji dotyczących innych Uczestników.
W relacji Trenerów i/lub Instruktorów z Małoletnimi niedopuszczalne jest w szczególności:
1. stosowanie wobec Uczestnika przemocy w jakiejkolwiek formie, w tym stosowanie kar fizycznych, wykorzystywanie relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby);
1. zawstydzanie, upokarzanie, lekceważenie i obrażanie Uczestników;
1. krzyczenie na Uczestników w celu wywołania u nich lęku lub strachu (nie dotyczy ostrzeżeń);
1. ujawnianie informacji wrażliwych (wizerunek, informacja o sytuacji rodzinnej, medycznej, prawnej itp.) dotyczących Małoletniego wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych Uczestników;
1. zachowywanie się w obecności Uczestników w sposób niestosowny, np. poprzez używanie słów uważanych za wulgarne, czynienie obraźliwych uwag oraz nawiązywanie w wypowiedziach do atrakcyjności seksualnej;
1. nawiązywanie z Małoletnim jakichkolwiek relacji seksualnych lub składanie mu propozycji
  o nieodpowiednim charakterze, kierowanie do niego seksualnych komentarzy, żartów, gestów oraz udostępnianie Małoletnim treści erotycznych i pornograficznych, bez względu na ich formę;
1. faworyzowanie Uczestników;
1. utrwalanie wizerunku Małoletniego (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych Trenera i/lub Instruktora nie związanych z prowadzonym nauczaniem;
1. proponowanie Małoletnim alkoholu, wyrobów tytoniowych czy nielegalnych substancji
  psychoaktywnych, spożywanie ich wspólnie z Małoletnimi lub w ich obecności;
1. zapraszanie Małoletnich do swojego miejsca zamieszkania

ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI MAŁOLETNI – MAŁOLETNI, W TYM ZACHOWANIA NIEDOZWOLONE

Podstawową zasadą relacji między Małoletnimi jest działanie z szacunkiem, uwzględniające godność i potrzeby Małoletnich.
Standardem jest tworzenie atmosfery życia klubowego, które promuje tolerancję i poczucie odpowiedzialności za swoje zachowanie.
Uczestnicy angażowani są w działania, w których mają możliwość aktywnego uczestniczenia, podejmowania współdziałania i rozwijania podejścia zespołowego, w tym kształtującego pozytywne relacje z Uczestnikami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
Niedozwolone jest w szczególności:
1. stosowanie przemocy wobec jakiegokolwiek Uczestnika, w jakiejkolwiek formie;
1. używanie wulgarnego, obraźliwego języka;
1. upokarzanie, obrażanie, znieważanie innych Uczestników;
1. zachowanie w sposób niestosowny, tj. używanie wulgarnych słów, gestów, żartów, kierowanie obraźliwych uwag, w tym o zabarwieniu seksualnym;
1. stosowanie zastraszania i gróźb;
1. utrwalanie wizerunku innych Uczestników poprzez nagrywanie (również fonii) i fotografowanie bez uzyskania zgody i w sytuacjach intymnych, mogących zawstydzić;
1. udostępnianie między Małoletnimi substancji psychoaktywnych i używanie ich w swoim otoczeniu.

Zasady bezpiecznych relacji dziecko – dziecko

ZAWSZE

Będę stosować zasady fair play, prowadząc uczciwą i czystą rywalizację z szacunkiem dla przeciwnika – zarówno dla jego sukcesów jak i porażek. Będę świętować sukcesy własne i drużyny, ale również godnie znosić porażki, które są nieodłącznych elementem sportu.
Będę stosować zasadę “jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. Z zaangażowaniem będę uczestniczyć w treningach, szanując chęć osiągnięcia celów sportowych moich koleżanek i kolegów, z którymi trenuję. Będę dążyć do budowania ducha zespołu opartego o wspieranie się nawzajem, słuchanie, nieokłamywanie i bycie dla siebie wyrozumiałym.
Będę szanować prywatność innych zawodników i zawodniczek. Nie będę brać ich rzeczy bez ich zgody.
Będę szanować inne dzieci i pomagać im w pełni uczestniczyć w treningach, będąc wzorem do naśladowania. Będę dawać przykład, który obejmuje np. niespożywanie alkoholu, niezażywanie narkotyków i innych używek lub nieużywanie obraźliwego lub innego dyskryminującego języka.
Będę szanować prawa, godność i wartość wszystkich dzieci bez względu na ich wiek, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne, płeć, niepełnosprawność, język, religię, poglądy polityczne lub inne, status majątkowy, orientację seksualną, poziom umiejętności.
Będę szanować mojego trenera, kolegów i koleżanki z drużyny, drużynę przeciwną oraz sędziów.
Będę zgłaszać nękanie, jeżeli zauważę, że zdarza się ono mnie lub komuś. Poinformuję opiekunów o jakichkolwiek problemach zdrowotnych, zmartwieniach, niepokoju lub obawach dotyczących bezpieczeństwa mojego lub innego dziecka.
Wiem, że mam prawo wpływać na cele treningowe i konsultować je z trenerami i rodzicami. To ja ostatecznie podejmuję decyzję o tym, czy dążę do uprawiania sportu wyczynowego, czy jest on dla mnie sposobem rozwoju i spędzania czasu.
Wiem, że na wszystkie aktywności, w których uczestniczy tylko jeden dorosły (trening indywidualny, kontakt w mediach społecznościowych) powinien wyrazić zgodę mój rodzic oraz ja sam/a. Mogę się na nie zgodzić i z nich zrezygnować.
Biorąc udział w zajęciach sportowych, rozumiem, że mam prawo:
1. dobrze się bawić i rozwijać swoje umiejętności;
1. czuć się bezpiecznie i szczęśliwie;
1. być chronionym przed złym zachowaniem, ze strony dorosłych lub innych dzieci, które sprawiają, że czuję się niekomfortowo lub smutno;
1. rozmawiać i być wysłuchanym, zwłaszcza jeśli mam obawy lub nie czuję się bezpiecznie;
1. wiedzieć, gdzie udać się po pomoc lub z kim porozmawiać jeśli jestem przestraszony lub martwię się o coś;
1. być pod opieką, jeśli zdarzy się wypadek lub uraz.

NIGDY

Nie będę stosować przemocy i będę reagować kiedy widzę, że ktoś ją stosuje. Niezależnie od tego, czy jest to dziecko czy osoba dorosła. Mam prawo zwrócić komuś uwagę i dbać, aby wszyscy członkowie klubu czuli się ze sobą dobrze. Nie będę nastawiać innych przeciwko sobie.
Nie będę stosować tzw. trash talkingu – psychologicznej gry sprawiającej, że przeciwnik może być świetny w swojej dyscyplinie, ale to co robimy i mówimy sprawia, że traci równowagę i wypada z rytmu.
Nie będę używać słów i wykonywać gestów prowokujących seksualnie.
Nie będę przekraczać przepisów gry poprzez swoje agresywne lub niebezpieczne dla innych zachowania np. nie będę uderzać ani w żaden inny sposób fizycznie atakować osób biorących udział w zajęciach, nie będę wszczynać bójek lub działać w jakikolwiek sposób, który mógłby zawstydzić, upokorzyć, zastraszyć, umniejszyć lub poniżyć inne dzieci.
Nie będę znęcać się czy celowo krzywdzić innych poprzez np.:
1. Używanie podłych słów by ranić innych lub rozprzestrzeniać plotki na ich temat,
1. Przeklinanie i mówienie krzywdzących słów o kimś, do kogoś;
1. Celowe wykluczanie kogoś, w tym namawianie innych do wykluczania;
1. Używanie mediów społecznościowych w niewłaściwy sposób, np. umieszczanie złośliwych, krzywdzących komentarzy lub zdjęć w celu zranienia lub zasmucenia kogoś;
Podczas obozów lub wycieczek z noclegiem wiem, że będę dzielić pokój z innymi dziećmi, co wcześniej zostanie uzgodnione. Nie będę spać w żadnym innym pokoju.
Nie będę używać telefonów w szatni i łazienkach oraz rozpowszechniać wizerunku moich kolegów i koleżanek bez ich zgody. Szczególnie jeśli miałoby to się wiązać z ich krzywdą.

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko, rodzic – trener w Klubie Sportowym „WIFAMA”

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko, rodzic – trener

Aktywność sportowa dzieci ma na celu wszechstronny rozwój w drodze ku ich dorosłości. Zajęcia sportowe mogą przynieść liczne korzyści: poprawiają zdrowie fizyczne i psychiczne, budują pewność siebie oraz sprzyjają nawiązywaniu nowych znajomości. W świecie sportu dzieci powinny czerpać przede wszystkim radość oraz kształtować postawy, które będą zachęcać je do dbania o aktywność fizyczną przez całe życie. Rola rodziców i opiekunów jest kluczowa w tym procesie, ponieważ ich zachowanie wpływa nie tylko na wyniki ich dziecka, ale także na dobre
samopoczucie i bezpieczeństwo innych dzieci biorących udział w treningach i wydarzeniach sportowych.

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko dotyczą bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi będącymi odbiorcami działań klubu a rodzicami, którzy są często uczestnikami wydarzeń sportowych i wchodzą w interakcje z personelem i podopiecznymi klubu nie będącymi ich dziećmi.
Zasady bezpiecznych relacji rodzic – trener dotyczą bezpiecznych relacji pomiędzy rodzicami dzieci, które są odbiorcami działań klubu a trenerami, którzy na co dzień opiekują się ich dziećmi oraz tymi, których ich dzieci spotykają na treningach i rozgrywkach.
Zarząd Klubu umożliwia zapoznanie się rodziców z polityką poprzez zamieszczenie jej treści na stronie internetowej klubu/serwisach społecznościowych. W przypadku organizacji rozgrywek i innych form współzawodnictwa, obowiązek zapoznania się z polityką umieszczany jest w regulaminie tego wydarzenia.
Zarząd Klubu usuwa z wydarzeń sportowych osoby zakłócające porządek, zachowujące się w sposób wulgarny i naruszające zasady bezpiecznych relacji.

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – dziecko

Rodzice/opiekunowie prawni:

Stawiają na pierwszym miejscu dobrostan dzieci i ich radość z uprawiania sportu.
Dają dziecku prawo do wyboru rozwoju zgodnie z jego osobistymi celami – zarówno w przypadku sportu rekreacyjnego jak i wyczynowego. Włączają dziecko w proces decydowania o jego planach sportowych i życiowych.
Szanują godność i wartość wszystkich osób biorących udział w wydarzeniu sportowym, bez względu na ich wiek, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne, płeć, niepełnosprawność, język, religię, poglądy polityczne lub inne, status majątkowy, orientację seksualną, poziom umiejętności sportowych, cechy fizyczne.
Traktują podmiotowo wszystkich uczestników treningu i innych form aktywności klubu.
Nie komentują w sposób obraźliwy gry innych zawodników oraz decyzji sędziów. Nie krzyczą i nie stosują agresji słownej wobec uczestników treningu/zawodów.
W żadnym wypadku nie stosują przemocy oraz zawsze reagują na jej wszelkie formy, w tym na każde obraźliwe, niewłaściwe, dyskryminacyjne zachowanie lub słowa oraz inne wszelkie formy zastraszania wśród dzieci, ale także dorosłych, w tym trenerów i innych rodziców.
Nie nastawiają dzieci przeciwko sobie, nie namawiają do przemocowych praktyk. Nie przeszkadzają zawodnikom z przeciwnej drużyny podczas wykonywania aktywności wymagających skupienia (na przykład: w trakcie wykonywania zagrywki, momentu naskoku do ataku, itp.).
Nie umniejszają wysiłków dzieci włożonych w mecz. Doceniają i szanują wkład dzieci, nie koncentrując się wyłącznie na wydajności i wynikach, nie obwiniają dzieci za przegraną.
Równoważą potrzebę nadzoru z prawem dzieci do prywatności, w szczególności nie wchodzą do toalet, pod prysznice i do szatni, gdy przebywają tam dzieci.
Nie wywierają presji w celu osiągnięcia korzystnych wyników za wszelką cenę, bez zwracania uwagi na możliwe negatywne konsekwencje. Pozwalają dzieciom przeżyć porażkę wewnętrznie.
Zachowują się odpowiedzialnie i nie używają agresywnego lub obraźliwego języka w stosunku do zawodnika lub innego uczestnika wydarzenia sportowego, w tym również sędziego czy trenera.
Nie publikują zdjęć, filmów ani innych informacji o dzieciach i ich rodzinach w osobistych mediach społecznościowych, np. na Facebooku lub stronach internetowych, bez zgody zainteresowanych dzieci i ich rodziców. Obejmuje to także zamieszczanie komentarzy na portalach społecznościowych, które mogą wyrządzić krzywdę innym.
Nie komentują wyglądu innych dzieci.
Nie krytykują sposobu gry innych zawodników.
Są wyczuleni na wszelkie formy zastraszania lub zagrożenia wynikające z używania telefonów komórkowych do robienia zdjęć, filmów przez dzieci.
Dbają o zdrowie dziecka poprzez zapewnienie odpowiedniej wartości i kaloryczności posiłków, aktualne badania sportowe oraz zapewnienie odpowiednio długiego czasu na regenerację (po treningach, przebytych kontuzjach).
Zapewniają wyposażenie niezbędne do wykonywania treningu w bezpieczny i efektywny dla dziecka i jego celów sposób (buty, ubrania, okulary sportowe etc.).

Zasady bezpiecznych relacji rodzic – trener

Swoim zachowaniem dają przykład dzieciom i są dla nich wzorem do naśladowania. Stosują reguły fair play i zachęcają innych do ich przestrzegania. Są świadomi, że ich relacje między innymi rodzicami, trenerami i sędziami modelują zachowania dzieci.
Komunikacja między rodzicami a trenerem powinna być zawsze oparta na szacunku, szczerości i wzajemnym wysłuchaniu.
Rodzic nie powinien wchodzić w rolę trenera, a trener nie powinien wchodzić w rolę rodzica. Rodzice udzielają wsparcia trenerowi, a trener udziela wsparcia rodzicom. Nie podważają
wzajemnie swojego autorytetu w oczach dziecka. Nie stawiają go w sytuacji, w której będzie musiało wybierać między nimi. Nie rozwiązują sporów między sobą w obecności dziecka.
W trakcie rozgrywek rodzice nie podważają decyzji trenerów i sędziów. Wyjątkiem jest sytuacja stosowania przemocy wobec dziecka. Dorośli udzielają sobie informacji zwrotnych bez obecności dzieci, dbając o tonowanie emocji, bez użycia agresji.
Rodzice w miarę swoich możliwości wspierają trenera i pozostałych Uczestników w działaniach logistycznych.
Rodzice mają prawo wyrażać swoje obawy dotyczące bezpieczeństwa i ochrony dzieci oraz zgłaszać je trenerowi, kierownictwu klubu bądź innej wyznaczonej osobie. Powinni zgłaszać usterki zagrażające bezpieczeństwu dzieci, a trenerzy mają obowiązek reagowania na te obawy oraz poszukiwać rozwiązań zwiększających bezpieczeństwo dzieci.
Rodzice zawsze mają możliwość porozmawiania z trenerem i wyrażenia wszelkich obaw
dotyczących swojego dziecka oraz mają gwarancję, że wyrażone przez nich wątpliwości zostaną potraktowane poważnie, a odpowiednie procedury wdrożone, w przypadku, gdy
sytuacja wymaga reakcji ze strony Klubu.
Zarówno rodzice jak i trenerzy reagują na wszelkie formy przemocy, w tym na każde obraźliwe, niewłaściwe, dyskryminacyjne zachowanie lub słowa oraz inne wszelkie formy zastraszania wśród dzieci, ale także dorosłych, w tym trenerów i innych rodziców.
Trener i rodzice nie tworzą sojuszy sprzyjających faworyzacji. Potrafią rozdzielić relacje
prywatne od oficjalnych. Trener podejmując decyzje sportowe nie kieruje się swoją sympatią wobec rodzica.
Rodzice szanują decyzję trenera i dzieci dotyczące ich uczestniczenia w treningach.
Rodzice i trener powinni ustalić zasady uczestniczenia w treningach. Przyjmujemy zasadę nieuczestniczenia rodziców w stałych treningach dzieci, z wyjątkiem treningów otwartych

§ 5.
Procedury postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia małoletniego

Zasady ustalenia planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdy
Plan wsparcia Małoletniego obejmuje różne formy pomocy, w tym prawną, psychologiczną, socjalną i medyczną, uwzględniając współpracę interdyscyplinarną w tym zakresie.
Zadania Trenerów, Instruktorów i Członków Zarządu Klubu wiążą się głównie z pomocą w realizowaniu przez Małoletniego zadań dydaktyczno-wychowawczych i budowaniu pozytywnych relacji z rówieśnikami i personelem Klubu.
Plan wsparcia Małoletniego nie kończy się wraz z końcem procedury prawnej.
Standardem w Klubie jest:
1. przeszkolenie wszystkich Trenerów i/lub Instruktorów w obszarze prawnego i społecznego obowiązku zawiadamiania instytucji o możliwości popełnienia przestępstwa, ze szczególnym uwzględnieniem przestępstw na szkodę Małoletnich; w zakresie roli trenerów w przeciwdziałaniu przemocy domowej oraz w zakresie rozpoznawania czynników ryzyka krzywdzenia Małoletniego;
1. udostępnienie wszystkim Trenerom i/lub Instruktorom wykazu danych adresowych lokalnych placówek pomocowych, zajmujących się ochroną dzieci oraz zapewniających pomoc w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia i współpraca z tymi instytucjami (tj. ośrodek pomocy społecznej, dzielnicowy, centra pomocy dziecku, ośrodki wsparcia, organizacje pozarządowe, policja, sąd rodzinny, centrum interwencji kryzysowej, placówki ochrony zdrowia);
1. prowadzenie przez Zarząd Karty rejestru zdarzeń zagrażających dobru Małoletniego.

Przypadki działań na szkodę MałoletniegoZagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem),doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie,doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych),inne dziecko.

Procedury i osoby odpowiedzialne za przyjęcie zgłoszenia, dokumentowanie oraz dalsze działania pomocowe
Zarząd ustala, iż osobami odpowiedzialnymi za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę Małoletniego oraz zawiadamiania sądu opiekuńczego zostaje dyrektor Klubu Sportowego „WIFAMA” w Łodzi. Informacja o osobie odpowiedzialnej za składanie zawiadomień dostępna jest w niniejszym dokumencie oraz u Trenera i/lub Instruktora.
W przypadku powzięcia przez członka personelu podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji zarządowi klubu. Notatka może mieć formę pisemną lub mailową.
Interwencja prowadzona jest przez Zarząd Klubu, który może wyznaczyć na stałe do tego zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości personelu, dzieci i opiekunów.
W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod pojęciem „Zarządu Klubu” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji.
Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, wówczas interwencja prowadzona jest przez Zarząd Klubu.
Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony Zarządu klubu, a nie została wyznaczona osoba do prowadzenia interwencji, wówczas działania opisane w niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
Do udziału w interwencji można doprosić specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów, celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
Zarząd Klubu informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno-opiekuńczy, lub najbliższy ośrodek pomocy społecznej).
Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, Zarząd Klubu składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej.
Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.
Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi Załącznik nr 1do niniejszych Standardów. Kartę załącza się do rejestru interwencji prowadzonego przez Klub.

Sytuacje nadzwyczajne

W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 lub 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje członek personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji.

Krzywdzenie przez osobę dorosłą
W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka Zarząd Klubu przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami. Zarząd Klubu stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji.
Zarząd Klubu organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo Zarząd Klubu sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.
W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia Zarząd Klubu sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego.
W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej), rodzina stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub podobne rodzajowo kary fizyczne), należy poinformować właściwy ośrodek pomocy społecznej o potrzebie pomocy rodzinie, gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, bądź – w przypadku przemocy i zaniedbania – konieczności wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”.
W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu Klubu, wówczas osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.
W przypadku gdy członek personelu Klubu dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, Zarząd Klubu powinien zbadać wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko oraz innych świadków zdarzenia. W sytuacji gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio zatrudniona przez Klub, lecz przez podmiot trzeci, wówczas należy zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren Klubu, a w razie potrzeby rozwiązać umowę z instytucją współpracującą.
Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.

Krzywdzenie rówieśnicze
W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające w Klubie należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji. Dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji.
Wspólnie z opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.
Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.
W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka.
W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach Klubu należy porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z opiekunami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Zarząd Klubu organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka krzywdzącego).
Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję poprzez pisemne zawiadomienie.
Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie.

Dane teleadresowe instytucji, do których Klub lub rodzice powinni zgłosić daną sytuację, w której doszło do skrzywdzenia małoletniego

Tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym lub instytucji wymienionych poniżej:

Zespół Interdyscyplinarny w Łodzi – siedziba przy Wydziale Przeciwdziałania Przemocy Domowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej ul. Tramwajowa 21 e-mail: zi@mops.lodz.pl tel. 42 6765410 /do13/
Prokuratura Okręgowa w Łodzi, ul. Kilińskiego 152 – można tam złożyć zawiadomienie o przestępstwie i poprosić o udzielenie podstawowej informacji prawnej.
Komisariaty Policji Komendy Miejskiej Policji w Łodzi:
I KMP, ul. Sienkiewicza 28/30;
II KMP, ul. Ciesielska 27;
III KMP, ul. Armii Krajowej 33;
IV KMP, ul. Kopernika 29/31;
V KMP, ul. Organizacji WiN 60;
VI KMP, ul. Wysoka 45;
VII KMP, ul. 3 Maja 43;
VIII KMP, ul. Wólczańska 250.

Podczas wizyty w komisariacie można złożyć zawiadomienie o przestępstwie i poprosić o udzielenie podstawowej informacji prawnej.

Sądy
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, VII i VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich, al. Kościuszki 107/109;
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, V Wydział Rodzinny i Nieletnich, ul. Kopcińskiego 56.

W sądach można złożyć pozew w sprawach rodzinnych lub wniosek dotyczący spraw opiekuńczych wobec dzieci.

Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Łodzi:
Łódź-Bałuty, Łódź-Śródmieście, Łódź-Widzew – ul. Zachodnia 47, pokój: 113, I p.;
Łódź-Polesie, Łódź-Górna – ul. Krzemieniecka 2b, pokój: 114, I p.

Jeżeli przemocy towarzyszy picie alkoholu, można zwrócić się do Komisji z wnioskiem o skierowanie sprawcy przemocy na leczenie odwykowe lub uzyskać inną pomoc związaną z nadużywaniem przez niego alkoholu.

Inne
W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów małoletniego na piśmie.
W przypadku braku współpracy rodziców/opiekunów, uczestnika podejrzanego o krzywdzenie lub krzywdzącego małoletniego dyrektor we współpracy z koordynatorem podejmuje po ocenie sytuacji decyzje o ewentualnym zawiadomieniu organów zewnętrznych (pomocy społecznej, policji, sądu rodzinnego lub podjęciu współpracy z ośrodkami wymienionymi poniżej)
W każdym przypadku zauważenia krzywdzenia uczestnika należy uzupełnić Kartę Interwencji, której wzór stanowi załącznik nr 1.

Pomoc psychologiczna dla dzieci i młodzieży na terenie Łodzi udzielana przez:
Środowiskowe Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży przy ul. Mielczarskiego 35,
Centrum Środowiskowej Opieki Psychologicznej dla Dzieci Al. Kościuszki 39,
Poradnia Psychologiczna Fundacji Gajusz ul. Piotrkowska 17,
Poradnia Psychologiczna dla Dzieci Fundacji z Aspi-Racjami ul. Obywatelska 57,
Poradnia Psychologiczna dla Dzieci ul. Sterlinga 27/29,
Centrum Medyczne Centermed – Poradnia Psychologiczna dla Dzieci i Młodzieży Al. Piłsudskiego 157,
Fundacja Słonie na Balkonie ul. Kościuszki 39,
Poradnia Diagnozy i Terapii FAS przy ul. Cieszkowskiego 6 w Łodzi.
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Łodzi, ul. Kilińskiego 102/102a – pomaga w sprawach socjalnych, bytowych i prawnych, może też udzielić wsparcia psychologa i pedagoga.
Telefon Zaufania od poniedziałku do piątku w godzinach 20:00 – 8:00, w soboty, niedziele i święta całodobowo tel. 19288
Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie” Niebieska Linia” tel. 22 668 70 00 lub 116 123
Linia Pomocy Pokrzywdzonym – ogólnopolski telefon dla osób pokrzywdzonych przestępstwem, a także osób dotkniętych przemocą domową, próbami samobójczymi i dla dzieci potrzebujących wsparcia tel. 48222309900
Fundacja Feminoteka – wsparcie dla kobiet doświadczających przemocy, także dla osób transseksualnych, tel. 888 88 33 88
Fundacja Ocalenie – wsparcie dla migrantek i migrantów doświadczających przemocy/i dyskryminacji Łódź ul. Piramowicza 9/2 – pomoc dla cudzoziemców także w obszarze przemocy.
Ośrodek Interwencji Kryzysowej przy Miejskim Centrum Terapii i Profilaktyki Zdrowotnej Łódź ul. Niciarniana 41 – programy korekcyjno-edukacyjne i psychologiczno-terapeutyczne dla sprawców przemocy domowej i grupy wsparcia dla osób doznających przemocy domowej. tel. 800 112 800 (bezpłatny, czynny całodobowo) lub tel. 42 630 11 02
Fundacja Wsparcia Psychospołecznego
Piotrkowska 270 lok. 422
Strzelców Kaniowskich 71
Zbożowa 9

Możliwe wizyty domowe w uzasadnionych przypadkach tel. 794430463

Fundacja Słonie na Balkonie – wsparcie dla rodzin dotkniętych kryzysem, szczególnie dla rodziców i opiekunów, którzy szukają pomocy dla dziecka w kryzysie Tel. 800 800 602 – od poniedziałku do piątku między 15.00 – 19.00
Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie, ul. Franciszkańska 85 – placówka całodobowa, dysponująca miejscami noclegowymi dla osób dotkniętych przemocą (bez skierowania i bez względu na dochód); oferuje bezpłatną, kompleksową pomoc schroniskową, terapeutyczną, pedagogiczną, socjalną, medyczną i prawną.

§6

Zasady i sposób udostępniania trenerom, instruktorom, uczestnikom i ich rodzicom standardów ochrony małoletnich

Wszyscy Trenerzy i Instruktorzy Klubu zostają zapoznani z niniejszymi Standardami Ochrony
Małoletnich niezwłocznie po ich opracowaniu i wdrożeniu, a w przypadku nawiązania współpracy przez Klub z nową osobą, Standardy zostają przekazane w pierwszym dniu współpracy.
Standardy Ochrony Małoletnich dostępne są na stronie internetowej/mediów społecznościowych Klubu oraz w sekretariacie Klubu w wersji papierowej. Ponadto każdy z Trenerów i Instruktorów posiada cyfrową wersję do wglądu w dowolnej chwili.
Wszyscy Małoletni członkowie Klubu oraz ich Opiekunowie prawni zostaną poinformowaniu o wprowadzeniu Standardów w możliwie najkrótszym terminie po ich opracowaniu i wdrożeniu.
Po opracowaniu i wdrożeniu Standardów każdy nowy Małoletni członek klubu oraz jego
Opiekunowie prawni zostają poinformowaniu o ich istnieniu w momencie składania deklaracji
wstąpienia do Klubu.
Zarząd na bieżąco monitoruje i okresowo weryfikuje Standardy, dostosowując je w miarę
potrzeby do aktualnie obowiązujących przepisów prawa.
Wszystkie ewentualnie zmiany w Standardach wymagają poinformowania o tym fakcie
wszystkich Trenerów i Instruktorów, a także Uczestników i ich Opiekunów prawnych.

§7

Zasady ochrony wizerunku dziecka

Klub zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie
z obowiązującymi przepisami prawa oraz Polityką RODO klubu.
Wytyczne dotyczące ochrony wizerunku dziecka zawierające szczegółowe zasady
rejestrowania i upubliczniania wizerunku dziecka do celów służbowych i prywatnych oraz
zasady przechowywania materiałów zawierających wizerunek dziecka stanowią Załącznik nr 3 do Standardów.
Klub, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę
wizerunku dziecka kierując się odpowiedzialnością i rozwagą wobec utrwalania, przetwarzania, używania i publikowania wizerunków dzieci.
Utrwalanie, przetwarzanie, używanie, publikowanie wizerunku dziecka znajdującego się na
zdjęciu, nagraniu bądź na jakimkolwiek nośniku musi być dokonywane rozważnie i ostrożnie. Działania tego rodzaju są dopuszczalne wyłącznie w celu celebrowania sukcesów dziecka, dokumentowania działań lub funkcjonowania klubu (na przykład na turniejach, rozgrywkach, treningach), przy zachowaniu bezpieczeństwa dzieci.
Zdjęcia bądź nagrania, o których mowa w ust. 4, są realizowane bez dyskryminacji ze względu na jakiekolwiek cechy.
W każdym wypadku należy kierować się dobrem i godnością dziecka. Materiał zawierający wizerunek dziecka nie może być uwłaczający lub obrażający je, pokazywać sytuacji, które bez kontekstu wydają się ośmieszające, niewłaściwe, pokazywać przekroczeń strefy intymnej
i nagości, utrwalać stereotypów. W celu ochrony dziecka przed działaniami naruszającymi jego dobro, w trakcie rejestracji:
dziecko musi być ubrane, a sytuacja utrwalana na zdjęciu/nagraniu nie może być dla dziecka poniżająca, ośmieszająca ani ukazywać go w negatywnym kontekście;
zdjęcia/nagrania dziecka powinny się koncentrować na czynnościach wykonywanych przez dziecko i w miarę możliwości przedstawiać dziecko w grupie, nie pojedynczo.
Zabronione jest ujawnianie w trakcie rejestracji jakichkolwiek informacji dotyczących dziecka,
w tym jego stanu zdrowia, sytuacji materialnej, sytuacji prawnej i powiązanych z wizerunkiem dziecka.
Wszystkie podejrzenia i problemy dotyczące niewłaściwego utrwalania i rozpowszechniania wizerunków dzieci należy rejestrować i zgłaszać kierownictwu klubu.

§8

Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów elektronicznych

Klub nie zapewnia dzieciom dostępu do Internetu.
Na terenie klubu dostęp dziecka do Internetu możliwy jest wyłącznie przez prywatne urządzenia mobilne członków klubu.
W przypadku zaobserwowania przeglądania przez dziecko niebezpiecznych treści, osoba odpowiedzialna za Internet (trener prowadzący grupę, lub osoba obserwująca) przekazuje zarządowi klubu, który powiadamia opiekunów dziecka o zdarzeniu.

§9

Monitoring

Zarząd klubu wyznacza Prezesa jako osobę odpowiedzialną za wdrożenie Standardów ochrony małoletnich w Klubie.
Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji niniejszych Standardów, za reagowanie na sygnały naruszenia oraz za proponowanie zmian w Standardach.
Prezes przeprowadza wśród personelu Klubu, raz na 18 miesięcy, ankietę monitorującą poziom realizacji Standardów. Wzór ankiety stanowi Załącznik nr 2 do niniejszej Standardów.
W ankiecie personel może proponować zmiany oraz wskazywać naruszenia Standardów w Klubie.
Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania ankiet wypełnionych przez członków personelu. Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazuje Zarządowi Klubu.
Zarząd klubu wprowadza do Standardów niezbędne zmiany i ogłasza personelowi nowe brzmienie dokumentu.

§10

Przepisy końcowe

Standardy wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Ogłoszenie następuje poprzez zamieszczenie Standardów na stronie internetowej/w serwisie społecznościowym Klubu, przesłanie Standardów w formie elektronicznej i/lub papierowej wszystkim Trenerom i Instruktorom oraz poinformowaniu o fakcie ich opracowania i wdrożenia wszystkich Uczestników i ich Opiekunów prawnych.

Załącznik nr 1 do Standardów Ochrony Małoletnich w Klubie Sportowym „WIFAMA” w Łodzi

KARTA INTERWENCJI W KS „WIFAMA” W ŁODZI


				miejscowość, data

Imię i nazwisko sporządzającego notatkę				Funkcja w klubie

obiekt

Data zdarzenia				Godzina zdarzenie
Notatka służbowa
Dotyczy (imię i nazwisko pokrzywdzonego)
Przyczyna interwencji (forma krzywdzenia)
Opis działań podjętych przez personel	data		działanie



Spotkania z opiekunami małoletniego	data		działanie



Forma podjętej interwencji	o	Zawiadomienie policji
	o	Zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa
	o	Wniosek o wgląd w sytuację rodziny Inny rodzaj interwencji. Jaki?
Dane dotyczące interwencji (nazwa organu, do którego zgłoszono interwencję) i data interwencji
	data		Nazwa organu

(podpis osoby sporządzającej notatkę)			(podpis osoby przyjmującej notatkę)

Załącznik nr 2

Wzór – ankieta monitorująca poziom realizacji Standardów Ochrony Małoletnich przed krzywdzeniem – dla pracowników

PYTANIE	ODPOWIEDŹ
Czy znasz standardy ochrony małoletnich przed krzywdzeniem obowiązujące w Klubie, w którym pracujesz?
Czy potrafisz rozpoznawać symptomy krzywdzenia podopiecznych?
Czy wiesz, jak reagować na symptomy krzywdzenia podopiecznych?
Czy wszystkie zapisy zawarte w Standardach Ochrony Małoletnich przed krzywdzeniemsą dla Ciebie zrozumiałe?
Jeśli nie – wskaż które zapisy są niezrozumiałe